Πολλές ΠΑΘΗΣΕΙΣ ξεκινούν συνήθως δίχως απολύτως κανένα ΣΥΜΠΤΩΜΑ και συνήθως τις αντιλαμβανόμαστε όταν ήδη έχουν προχωρήσει αρκετά. Οι ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ μόνο μπορούν να μας διαφωτίσουν εγκαίρως και να προλάβουμε τα περισσότερα προβλήματα στην ΥΓΕΙΑ μας.

Eνα εύρημα, για την ΥΓΕΙΑ μας, που ανευρίσκεται πολλές φορές κατά τις ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ σε υγιή άτομα και δίχως συμπτώματα, είναι η ΑΝΑΙΜΙΑ. Επίσης, και ο ΔΙΑΒΗΤΗΣ συχνά δεν έχει κανένα ΣΥΜΠΤΩΜΑ. Πολλά άτομα έχουν τουλάχιστον επί δεκαετία ΔΙΑΒΗΤΗ πριν εμφανίσουν ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ.

1.   Αναιμία

Eνα εύρημα, που ανευρίσκεται πολλές φορές κατά τις ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ σε υγιή άτομα και δίχως συμπτώματα, είναι η ΑΝΑΙΜΙΑ. Στην αναιμία μειώνεται η συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης του αίματος και ο αιματοκρίτης. Αναιμία επίσης έχουμε όταν παρατηρείται πτώση αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτου από τα συνήθη για ένα δεδομένο άτομο επίπεδα, ακόμη και εάν διατηρούνται στα πλαίσια των φυσιολογικών διακυμάνσεων.

Η αναιμία επιβάλλει πάντα ιατρικό έλεγχο, διότι μπορεί να οφείλεται σε σοβαρά υποκείμενα νοσήματα όπως καρκίνους, ηπατικά νοσήματα, νοσήματα μυελού των οστών, γαστρεντερικές νόσους, μυέλωμα, νεφρική ανεπάρκεια, γυναικολογικές παθήσεις. Η αναιμία μπορεί να συνδέεται με έλλειψη θρεπτικών αιμοποιητικών ουσιών όπως σιδήρου, βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέως.


2.Αύξηση σακχάρου αίματος

O διαβήτης, που χαρακτηρίζεται από σαφή υπεργλυκαιμία αποτελεί σύμφωνα με μελέτες την πρώτη αιτία τελικού σταδίου χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, μη τραυματικών ακρωτηριασμών κάτω άκρων και τύφλωσης σε ενηλίκους, ενώ είναι σημαντικότατη αιτία πρόκλησης στεφανιαίας καρδιακής νόσου και εγκεφαλικών επεισοδίων.

Ο διαβήτης συχνά δεν έχει κανένα σύμπτωμα, πολλά άτομα έχουν τουλάχιστον επί δεκαετία διαβήτη πριν εμφανίσουν συμπτώματα, ενώ την στιγμή της εμφάνισης των συμπτωμάτων συχνά υπάρχουν μία ή περισσότερες ειδικές επιπλοκές του διαβήτη λόγω της ύπουλης δράσης του ασυμπτωματικού διαβήτη, ο οποίος έχει προηγηθεί.

Εάν στα παραπάνω δεδομένα συνυπολογίσουμε ότι το διαταραγμένο σάκχαρο νηστείας, το οποίο, παρόλο που δεν είναι τόσο αυξημένο όσο στην περίπτωση του διαβήτη, αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης καρδιαγγειακής νόσου και διαβήτη, το όφελος των περιοδικών μετρήσεων του σακχάρου, καθίσταται υψίστης σημασίας.

Eίναι σημαντικό να μην αντιμετωπίζονται επιπόλαια οι διαταραχές του σακχάρου. Ο έμπειρος κλινικός ιατρός σε κάθε διαταραχή θα αποσαφηνίσει τον τύπο και τα αίτια της διαταραχής, θα διερευνήσει τυχόν εγκατεστημένες βλάβες, θα εντοπίσει τα άτομα που πρέπει να υποβληθούν σε μία ειδική δοκιμασία, την δοκιμασία ανοχής γλυκόζης και θα καθορίσει το είδος της θεραπείας, διαιτητική ή φαρμακευτική ή συνδυασμό.


3. Αύξηση χοληστερόλης

H χοληστερόλη αυξάνει στον οργανισμό με την κατανάλωση λιπαρών ουσιών.
Η χοληστερόλη είναι απαραίτητη για την λειτουργία των κυττάρων μας και του εγκεφάλου. Το τμήμα της χοληστερόλης που ονομάζεται HDL, προστατεύει μάλιστα την καρδιά από το έμφραγμα (καλή χοληστερόλη). Η καταστροφική χοληστερόλη είναι μόνο η LDL χοληστερόλη, η οποία βλάπτει τα αγγεία της καρδιάς, του εγκεφάλου, των νεφρών, των άκρων.

Εάν πάσχετε από ισχαιμία του μυοκαρδίου ή έχετε περάσει έμφραγμα, ή ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή οι αρτηρίες των ποδιών και των καρωτίδων είναι στενωμένες, ακόμη και μικρή αύξηση της LDL μπορεί να καταστρέψει τελείως τα αγγεία σας. Σε εσάς η Ιατρική Επιστήμη σήμερα είναι πολύ αυστηρή, η LDL πρέπει με κάθε τρόπο να ευρίσκεται κάτω από 100mg/dl και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα χαμηλότερη.

Eάν δεν ανήκετε στην παραπάνω ομάδα, ο άριστος κλινικός ιατρός με βάση το κληρονομικό και ατομικό ιστορικό σας, καθώς και με την κλινική εξέταση, θα καθορίσει τα ιδανικά για τον οργανισμό σας επίπεδα χοληστερόλης. Μια από τις σπουδαιότερες ανακαλύψεις της Ιατρικής επιστήμης σε σχέση με την χοληστερόλη είναι η ύπαρξη εξατομικευμένων θεραπευτικών στόχων.

Κατά την ενδελεχή κλινικοεργαστηριακή ιατρική εξέταση θα διαπιστωθεί εάν οι διαταραχές της χοληστερόλης οφείλονται σε παθολογικά νοσήματα, όπως η νοσογόνος παχυσαρκία, οι θυρεοειδικές παθήσεις, παθήσεις νεφρών και ήπατος, το σύνδρομο cushing, παρενέργειες φαρμάκων, θα καθοριστούν τα ιδανικά επίπεδα χοληστερόλης για τον συγκεκριμένο οργανισμό που μελετάται ιατρικώς και θα δοθεί η άριστη αγωγή που δύναται να περιλαμβάνει ειδική διατροφή ή φάρμακα.


4. Αύξηση ουρικού οξέως

Το ουρικό οξύ, είναι μία ουσία που παράγεται στον οργανισμό κατά τον μεταβολισμό των πουρινών. H υπερουριχαιμία δύναται να είναι διατροφικής προέλευσης ή να οφείλεται σε απλούς μεταβολικούς παράγοντες.

Μπορεί όμως να οφείλεται σε σοβαρά υποκείμενα νοσήματα, όπως μυελουπερπλαστικά νοσήματα, ψωρίαση, αιμόλυση, νεφρικά νοσήματα, παρενέργειες φαρμάκων, τοξική δράση ουσιών όπως ο μόλυβδος, υπέρταση, υποθυρεοειδισμός, υπερπαραθυρεοειδισμός, αλκοολισμός, χρόνιες στερητικές δίαιτες, σαρκοείδωση, παχυσαρκία.

Η υπερουριχαιμία, μπορεί να προκαλέσει ουρική αρθρίτιδα, βλάβες και λίθους στα νεφρά.

Όλοι οι άνθρωποι δεν παρουσιάζουν την ίδια ευαισθησία στις βλαπτικές επιδράσεις της υπερουρικαιμίας, γι αυτό η απόφαση για θεραπεία με ειδικά φάρμακα τα οποία δεν στερούνται παρενεργειών και αυστηρή διαιτητική αγωγή, εξαρτάται από το αίτιο και τις πιθανές επιπτώσεις της σε κάθε άτομο χωριστά, όπως διαφαίνεται με σαφήνεια μετά από λεπτομερή ιατρική κλινικοεργαστηριακή αξιολόγηση.


ΙΑΤΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΟΣΧΟΒΑΚΗ
ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ
ΙΑΤΡΕΙΟ: ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ 10, ΚΗΦΙΣΙΑ
24ΩΡΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ-ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ
ΤΗΛ./FAX: 2106252770-ΚΙΝΗΤΟ ΤΗΛ:6945575287
E-MAIL: amoschovaki@yahoo.gr

Tweet